Een cultuur-historische benadering van het poststempel van Nederlands-Indië – Djambi

 32,50

Hardcover uitvoering

Levertijd: 10 tot 12 werkdagen

Artikelnummer: 9789492908346 Categorieën: ,

Beschrijving

Als jongetje heb ik het postzegelen van mijn vader geleerd. Wekelijks werden grote hoeveelheden kantoorpost afgeweekt, gedroogd, gesorteerd en netjes opgebor-gen in stock-boeken en albums. Zo is mijn belangstelling voor de gebruikte postzegel én voor het postkantoor van verzending ontstaan. Echter Nederlands-Indië is ook voor mij een ‘Land van Herkomst’. Mijn interesse voor de herkomst van gebruikte postzegels uit deze enorme archipel groei-de met het jaar. Waar ligt toch een plaatsje als Djambi, om maar niet te spreken van Moearatebo, Moearasabak of Rantaupandjang Tabir. Waarom trokken de Hollanders naar deze afgelegen gebieden en waarom werd juist daar in de ‘middle of nowhere’ een hulp-postkantoortje geopend?

Door de culturele en historische achtergrond van de verschillende regio’s van het eiland Sumatra te koppelen aan de plaatselijke, postale geschiedenis kreeg mijn filatelistische hobby een ruimere context. Zo heb ik getracht om de ontwikkeling van het postwezen te relateren aan de economische en geopolitieke betekenis van de verschillende residenties van dit grote eiland. Hier in midden Sumatra voer de VOC al in de eerste helft van de 17e eeuw met haar retourschepen vanuit Batavia via de Bangka Straat naar het noorden om in de monding van de Batang Hari voor anker te gaan. De resterende 150 kilometer stroomopwaarts naar Djambi Kota moest met kleinere schepen worden afgelegd. Daar aan de linker oever lag naast een Britse ook de Hollandse factorij. Naast ruzie over de handel in peper moesten destijds vooral meningsverschillen over grensconflicten worden bijgelegd. Pas driehonderd jaar later kon het gouvernement te Batavia een meer duurzame overeenkomst met de lokale vorsten sluiten en leek de rust in het Djambische enigszins te zijn teruggekeerd. Djambi was een belangrijke doorgangshaven in het lokale handelsverkeer geworden met een eigen politiek agent en havenkantoor. Naast zeeroverij was een grote verscheidenheid aan bosproducten het belang-rijkste exportartikel. Pas begin 20e eeuw werd er in het oerbos ten zuiden van Djambi stad olie gevonden, die via pijpleidingen naar Palembang werd getransporteerd. Het waren deze olievelden die in februari 1942 Japans belangrijkste oogmerk waren om de streek met een sneltreinvaart te veroveren. Het zou tot begin 1949 duren, alvorens er weer een Nederlands militair en civiel gezag kon worden hersteld.